Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Αντί σκηνοθετικού σημειώματος

Written by admin on . Posted in Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Πίστη Αγάπη Ελπίδα – Αντί σκηνοθετικού σημειώματος

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, λίγο μετά την παγκόσμια κρίση του 1929 ή μήπως του 2009;

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
( ή ένα κάπως σύγχρονο παραμύθι )

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ αυτήν την ήπειρο τη γηραιά και μάλιστα εκεί που βρίσκεται η καρδιά της, οι άνθρωποι δεν ήτανε καθόλου ευτυχισμένοι. Ο κόσμος ο παλιός γύρω τους – αλλά και μέσα τους! – βιαζόταν να πεθάνει και ο καινούριος δεν τα κατάφερνε να γεννηθεί.

Χωρίς δουλειά, άρα και αξιοπρέπεια, ήταν πολλοί. Περισσότεροι όμως ήταν οι λεγόμενοι μεσαίοι ή μικροαστοί, αυτοί που νομίζουν πως υπάρχει μόνον ό,τι οι ίδιοι γνωρίζουν, και που κατά κανόνα πάντα κρίνουν το ποιος θα κυβερνήσει. Αυτοί λοιπόν βρέθηκαν ξαφνικά, πολύ φτωχοί και τρομερά θλιμμένοι. Χωρίς να θέλουν αλλά και ούτε να μπορούν να καταλάβουν το γιατί. Έτσι έχασαν την ΠΙΣΤΗ στον εαυτό τους, την ΑΓΑΠΗ για το διπλανό τους και φυσικά την ΕΛΠΙΔΑ για μια ανθρώπινη ζωή.

Απέναντί τους είχαν τώρα ένα κράτος – που στήθηκε με την ανοχή ή και την ενοχή τους – μοχθηρό και θυμωμένο. Νοιαζόταν μοναχά για να συντηρήσει τον εαυτό του και τους ελάχιστους εκλεκτούς του.

Σ’ όλους τους άλλους, στους πολλούς, έδειχνε περιφρόνηση κι έντονη δυσπιστία. Γρήγορα λοιπόν η αποκαρδίωση διογκώθηκε, η ασφυξία γενικεύτηκε και η μαζική πια κατάθλιψη έδωσε τη θέση της στη φρενίτιδα και στη μανία. Κάπου εδώ ή κάπως έτσι, αρχίζει το έργο μας απόψε.

Επιμύθιον: Το τι έγινε μετά είναι λίγο πολύ γνωστό. Το αρχαιότερο ίσως πείραμα συνύπαρξης ατόμων και λαών, παραδόθηκε στη βλακεία και την «τεμπελιά» της ωμής βίας, μετατρέποντας πάνω από το μισό του πλανήτη, σε ένα απέραντο εργοστάσιο κατασκευής ανθρώπινου πόνου. Κι όλα αυτά

 

Για το πρόγραμμα της παράστασης

Πέτρος Ζηβανός

Ödön von Horváth

Written by admin on . Posted in Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Ödön von Horváth – Σύντομο βιογραφικό

Ο Έντεν φον Χόρβατ γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1901 στην πόλη Φιούμε, μικρό λιμάνι της Αδριατικής (στη σημερινή Ριέκα της Κροατίας).

Ο πατέρας του, Γιόσεφ φον Χόρβατ, αυστροουγγρικής καταγωγής, ανήκε στην αριστοκρατία και ήταν διπλωμάτης. Η μητέρα του Μαρία – Ερμίνα, ήταν γερμανοουγγρικής καταγωγής. Είχε έναν μικρότερο αδερφό. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του ένα μίγμα της παλιάς Αυστροουγγαρίας: Μαγυάρος, Κροάτης, Τσέχος, Γερμανός.

Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του άλλαζε συχνά τόπο διαμονής. Τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής του ζει στο Βελιγράδι. Μέχρι τα δώδεκά του διαμένει στη Βουδαπέστη. Το 1912 ξεκινά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Μόναχο, το 1917 πηγαίνει σχολείο στο Πρέσμπουργκ, για ένα χρόνο μένει πάλι στη Βουδαπέστη και τελειώνει το γυμνάσιο το 1919 στη Βιέννη.

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρίσκει στο Μόναχο: «Κατά τη διάρκεια των σχολικών μου χρόνων στο Μόναχο, ξεσπάει ο Παγκόσμιος Πόλεμος. Όταν σκέφτομαι σήμερα αυτά τα χρόνια, ομολογώ ότι έχω την αίσθηση πως δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα πια από την προπολεμική περίοδο. Πρέπει να προσπαθήσω πολύ για να θυμηθώ κάτι από εκείνα τα ειρηνικά χρόνια – και φαντάζομαι πως το ίδιο νιώθουν και οι συνομήλικοί μου. Ο πόλεμος επισκίασε τα νιάτα μας, δεν έχουμε σχεδόν καθόλου αναμνήσεις από την παιδική μας ηλικία» (Συνέντευξη στον Β. Κρόναουερ, 1932)

Το 1919 επιστρέφοντας ξανά από τη Βιέννη στο Μόναχο, ξεκινάει σπουδές θεατρολογίας. Το 1920 δημοσιεύει τα πρώτα του διηγήματα. Το 1923 γράφει το πρώτο του θεατρικό έργο «Φόνος στη οδό Μόρεν». Τον επόμενο χρόνο μετακομίζει στο Βερολίνο. Γράφει τα έργα: «Ανταρσία στο υψόμετρο 3018», «Σλάντεκ, ο μελανός εθνοφρουρός», «Γύρω από το συνέδριο». Το 1931 μετά από πρόταση του Καρλ Τσούκμαγιερ του απονέμεται το βραβείο Κλάιστ. Τα θεατρικά του έργα «Ιταλική νύχτα», «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης», «Καζιμίρ και Καρολίνα», «Πίστη Αγάπη Ελπίδα» και το μυθιστόρημα «Αιώνιος μικροαστός» γραμμένα την περίοδο 1930-32, καταγράφουν τη γερμανική κοινωνία κατά τη διάρκεια της παρακμής της Βαϊμάρης λίγο πριν την άνοδο του ναζισμού.

Με την κατάληψη της εξουσίας από το Χίτλερ, απαγορεύεται το ανέβασμα των έργων του. Την άνοιξη του 1933 όταν εισβάλλουν οι εθνικοσοσιαλιστές στο πατρικό του σπίτι στο Μορνάου της Βαυαρίας, ο Χόρβατ εγκαταλείπει τη Γερμανία και διαμένει πρώτα στο Σάλτσμπουργκ και μετά στη Βιέννη.

Από το 1933 μέχρι το 1937 γράφει τα έργα: «Η άγνωστη στο Σηκουάνα», «Προς τον ουρανό», «Η ημέρα της κρίσης», «Ο Φιγκαρό χωρίζει», «Ο Δον Ζουάν έρχεται από τον πόλεμο» και τα μυθιστορήματα «Νιάτα χωρίς θεό» και «Ένα παιδί της εποχής μας». Το βράδυ της 1ης Ιουνίου 1938, ενώ περπατάει στα Ηλύσια Πεδία στο Παρίσι, ξεσπάει ξαφνικά μια σφοδρή καταιγίδα και ένα χοντρό κλαδί καστανιάς πέφτει και τον χτυπάει στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Ο θάνατος είναι ακαριαίος…

 (Από το πρόγραμμα της παράστασης)

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Ödön von Horvát

Οι «Ομάδες Θεατρικής Δράσης» του ΚΘΕΘ, παρουσίασαν από 2 Ιανουαρίου 2009 μέχρι 1 Φεβρουαρίου 2009 και  σε επανάληψη, από 24 Οκτωβρίου 2009 μέχρι 20 Δεκεμβρίου 2009, το έργο του Έντεν Φον Χόρβατ  Πίστη Αγάπη Ελπίδα , ένας μικρός χορός του θανάτου σε πέντε εικόνες, σε σκηνοθεσία του Π. Ζηβανού.

Το έργο σημείωσε εξαιρετική επιτυχία, τόσο από την πλευρά της προσέλευσης του κοινού όσο και από τις κριτικές του εντύπου και ηλεκτρονικού τύπου, σε πανελλαδικό επίπεδο.

Ο Έντεν Φον Χόρβατ θεωρείται σήμερα —δίπλα στον Μπέρτολτ Μπρεχτ— ο σημαντικότερος συγγραφέας του γερμανόφωνου θεάτρου πριν από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ανήκει σ’ αυτό που θα λέγαμε «σύγχρονο δράμα κοινωνικής κριτικής» και έχει επηρεάσει ολόκληρο το σημερινό ευρωπαϊκό θέατρο.

Θεωρούμε πως το έργο αυτό παρουσιάζει ανατριχιαστικές αναλογίες με την εποχή μας,  όπου ο σύγχρονος άνθρωπος σε συνθήκες «νέας φτώχειας» εξωθείται όλο και περισσότερο σε ένα διαρκή πανικό του μυαλού και των αισθήσεων του. Με το έργο αυτό ο Έντεν Φον Χόρβατ επιτίθεται στις ρίζες των αξιών του δυτικού πολιτισμού επιχειρώντας να αναδείξει το «μεγαλείο της βλακείας» που συχνά χαρακτηρίζει τις μικρές αλλά και τις μεγάλες  επιλογές του σύγχρονου ανθρώπου.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ  ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση από τα Γερμανικά: Σωσσάνα Ιωαννίδου

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζηβανός

Σκηνικά – κουστούμια: Νατάσα Ζηβανού

Μουσική: Γιώργος Χούχος

Στίχοι:  Δώρα Κουγιουμτζή

Φωτισμοί: Ευγενία Σαρηπανίδου

Επιμέλεια Κίνησης : Μάρω Οικονόμου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Λήδα Μπατσή

 

Επιμέλεια προγράμματος, μετάφραση κειμένων: Σωσσάνα Ιωαννίδου

Σχεδιασμός αφίσας, προγράμματος: Βίκτορ Γκουντάρας

Χειρισμός κονσόλας ήχου: Ελένη Τηλικίδου – Θένια Χριστάκου

Χειρισμός κονσόλας φωτισμών: Ελένη Μπούρα – Κώστας Βουρλιώτης

Τεχνικός υπεύθυνος: Ιωσήφ Στεφανίδης

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Αντιγόνη Φρυδά

Χάρης Παπαδόπουλος

Πέτρος Βερβερής

Αχιλλέας Ψαλτόπουλος

Γιώργος Κουτρότσιος

Γιάννης Τσίκουλας

Ελευθερία Τσακούρη

Έφη Κάντζα

Αγγελική Εφραιμίδου

Λένα Κοτσώνα

Γιάννης Γκουντάρας

Μάρω Οικονόμου

Νικόλας Νικητάκης

Αντώνης Καργόπουλος

Ορέστης Παλιαδέλης

κεντρο θεατρικης ερευνας θεσσαλονικης