Posts Tagged ‘Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης’

Πέτρος Ζηβανός

Written by admin on . Posted in Uncategorized

Γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε μαθηματικά στο Α.Π.Θ. και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. (1985).

Ως αριστούχος απόφοιτος της σχολής προσελήφθη από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο οποίο παρέμεινε για πέντε χρόνια. Συνεργάστηκε επίσης με τον Ντανιέλ Λομμέλ και το Αέναο Χοροθέατρο, το Νέο Θέατρο Θεσσαλονίκης, τη Θεατρική Διαδρομή και την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης. Συνολικά ως ηθοποιός συμμετείχε σε εικοσιτέσσερις παραγωγές ερμηνεύοντας βασικούς ρόλους.
Ως βοηθός σκηνοθέτη στο Κ.Θ.Β.Ε. συνεργάστηκε με τον Γ. Χουβαρδά (Πενθεσίλεια) και τον Α. Βουτσινά (Μήδεια- Επίδαυρος 1990). Από το 1990 έως το 1992 υπήρξε βασικό στέλεχος του ενιαίου τότε θεάτρου «Εμπρός» στην Αθήνα (συνεργάτης-σκηνοθέτης στον Μικρό Έγιολφ του Ίψεν).

Από τον Οκτώβριο του 1992 έχει σκηνοθετήσει στην Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» τα εξής έργα, τα περισσότερα σε πρώτη ελληνική παρουσίαση: Τρίο σε μι μπεμολ του Ε. Ρομέρ (1992), Εσύ και τα σύννεφα σου του Ε. Βεστφάλ (1993), Μη σκοτώνεις τη μαμά της Σ. Κήτλυ (1994), … και Ιουλιέτα του Α. Δήμου (1995), Στη χώρα Ίψεν του Ι. Καμπανέλλη (1996), το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα και διακρίθηκε στο 4ο Διεθνές Φεστιβάλ της Ευρωπαϊκής Θεατρικής Σύμβασης , Στοκχόλμη 1997 και στο Διεθνές Φεστιβάλ Ίψεν, Όσλο 1998), Το όνειρο του Ρο της Σ. Μιχαηλίδου (1997), Η τελευταία πράξη του Ι. Καμπανέλλη (παραγγελία του Υπουργείου Πολιτισμού 1998), Μετά τη πρόβα του Ι. Μπέργκμαν (2000) και Το παιδί του Γ. Φόσσε (2003). Πολλές από αυτές τις παραστάσεις παρουσιάστηκαν στην Αθήνα, σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και στην Κύπρο.

Για το Κ.Θ.Β.Ε. σκηνοθέτησε τα έργα: Λυτρωμένοι του Ε. Μποντ (2001), Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν του Μ. Μπρέχτ (2002), Επτά λογικές απαντήσεις του Λ. Προυσαλίδη (2004), Εφιάλτες του Γ. Σκούρτη (2005) Γλάρος του Α.Π.Τσέχωφ (2007).

Το 1997 σκηνοθέτησε την παιδική όπερα Τρελαντώνης της Π. Δέλτα (μουσ. Διευν. Α. Μπαλτάς, παραγωγή Κ.Θ.Β.Ε.- Φίλοι του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη).

Για το Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης (του οποίου είναι ιδρυτικό μέλος και έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση) σκηνοθέτησε τα Φτερά Μπεκάτσας του Θ. Βαλτινού (1998), το Ένα Κραχ στον Παράδεισο του Ν Βεττού (1999), τρεις διαφορετικέ εκδοχές του Μινέττι του Τόμας Μπέρνχαρντ (2006-2007-2009), Πίστη Αγάπη Ελπίδα του Εντεν φον Χορβατ (2009), Ο Ντάννυ και η βαθειά γαλάζια θάλασσα του Τζων Πάτρικ Σάνλεη (2010), Ατσάλι της Ρόουνα Μανρώ (2011), Ραχήλ του Γρηγορίου Ξενόπουλου (2012).

Το 2001 εκπροσώπησε το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Εργαστήρι Νέων Σκηνοθετών της Ένωσης των Θεάτρων Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε στην Ακαδημία Μουσικής και Δραματικής Τέχνης της Στουτγάρδης, παρουσιάζοντας μια παράσταση-εργασίας βασισμένη στη Στέλλα του Γκαίτε.

Για τη σουηδική τηλεόραση μετέφρασε και σκηνοθέτησε στο αρχαίο Ωδείο της Κω μια διασκευή του Αγαμέμνονα του Αισχύλου (1990).

Από το 1991 ασχολείται συστηματικά με την εκπαίδευση ηθοποιών πραγματοποιώντας πλήθος σεμιναρίων σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Το 1994 ίδρυσε με την συνεργασία της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης το Εργαστήρι Θεατρικής Τέχνης. Διδάσκει κατα καιρούς στη Δραματική σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. και από το 1995 εως το 2011 δίδαξε Υποκριτική και Σκηνοθεσία στο Τμήμα Θεάτρου της σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.

Μέλος του Δ.Σ. (2004-2006) του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΟΥΝΕΣΚΟ).

Eκπαιδευτικό Σκέλος – Βασικός Κύκλος Υποκριτικής

Written by admin on . Posted in Βασικός Κύκλος Υποκριτικής, Εκπαίδευση

ΜΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ – ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τα μαθήματα είναι κυρίως πρακτικά (φόρμες- κάλτσες) μέσα από ομαδικές και ατομικές ασκήσεις. Δεν υπάρχει έννοια του «παρακολουθώ» ένα μάθημα αλλά του «συμμετέχω ενεργά» σ’ αυτό.

Τα αντικείμενα των μαθημάτων είναι η καλλιέργεια των εκφραστικών μέσων (ανάπτυξη σωματικής – φωνητικής  φαντασίας), θεατρική έκφραση , μουσική έκφραση, κινησιολογία, αυτοσχεδιασμός, υποκριτική.

Βασικό εργαλείο της δουλειάς στο εργαστήρι είναι ο (ε)αυτοσχεδιασμός.
Όλοι οι εκπαιδευτές του εργαστηρίου έχουν σπουδάσει – εξειδικευτεί στο αντικείμενό τους και είναι «μάχιμοι» και διακεκριμένοι στο επάγγελμά τους.

Στόχος όλων των μαθημάτων είναι η συστηματική επαφή με την τέχνη του ηθοποιού.


ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΕΝΤΟΝΑ ΚΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Εάν δεν αντιληφθούμε και δεν καλλιεργήσουμε την ανάγκη της συνεργασίας, του αλληλοσεβασμού, της συνέπειας και της συνειδητής πειθαρχίας πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί η σύνθεση τόσων πολλών και διαφορετικών «εγώ» στο δημιουργικό «εμείς» που απαιτεί η θεατρική τέχνη;


ΕΝΕΧΕΙ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (κατ ΄αρχάς  διερεύνηση της επιθυμίας)

Πολλοί θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο.

Πολλοί περισσότεροι είναι απολύτως βέβαιοι ότι θα έπρεπε να είχαν ασχοληθεί.

Τι θέλω; Πόσο το θέλω; Τι ακριβώς είναι αυτό που θέλω; Μπορώ; Κάνω για το θέατρο; Κλπ.

Τα ερωτήματα αυτά δεν απαντιούνται στο εργαστήρι   από κάποια «επιτροπή ταλέντων» αλλά μέσα από ένα συγκεκριμένο και συστηματικό πρόγραμμα δουλειάς, που δίνει την ευκαιρία στα μέλη μας, με βάση τον χρόνο που διαθέτουν, να διερευνήσουν πρακτικά την επιθυμία τους και φυσικά τις δυνατότητες τους.


ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΙ ΟΡΙΣΜΕΝΑ (ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ) ΑΤΟΜΑ

Δεν μπορούμε ούτε και θέλουμε να προτείνουμε μια μορφή «εκπαίδευσης» που έχει σαν στόχο το οικονομικό όφελος και λειτουργεί δήθεν «ελεύθερα» με όρους ανώνυμου πλήθους. Θέλουμε να συνεργαστούμε και να μεταδώσουμε την εμπειρία μας σε άτομα που έχουν αποφασίσει κάποια στιγμή στη ζωή τους, να ασχοληθούν σοβαρά και υπεύθυνα με το θέατρο.

Γι’ αυτό και μέσα από μια διαδικασία αλληλογνωριμίας που περιλαμβάνει προφορική και γραπτή συνέντευξη καθώς και ένα δίωρο πρακτικό μάθημα επιλέγουμε τα καινούργια μέλη του εργαστηρίου. Δεν απαιτείται κανενός είδους «προετοιμασία» και είναι εντελώς δωρεάν. Μπορεί να συμμετάσχει ο οποιοσδήποτε (άνω των 18) ανεξαρτήτως από το αν έχει ή δεν έχει προηγούμενη θεατρική εμπειρία. Τα κριτήρια αυτής της επιλογής είναι η δυνατότητα και η διαθεσιμότητα για συνεργασία , το είδος της επιθυμίας για το θέατρο , η «πραγματική» και όχι η χρονολογική ηλικία, το φύλο κλπ. Φυσικά όλα αυτά έχουν να κάνουν με την δυναμική συγκρότησης  μιας λειτουργικής ομάδας δουλείας.

Δημιουργείται ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ κάθε χρόνο με αυστηρά περιορισμένο αριθμό ατόμων.


ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΕΝΟΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ

Το θέατρο δεν είναι μόνο ένας μικρός χρωματιστός ουρανός κάτω από τον οποίον οι άνθρωπο μπορούν να διερευνούν τα προβλήματα της ευτυχίας ή της δυστυχίας χωρίς συνέπειες. Είναι και μια ιδιαίτερα απαιτητική ομαδική τέχνη.

Οποιαδήποτε λοιπόν θεατρική εκπαίδευση οφείλει πρώτα από όλα να είναι εκπαίδευση στη συλλογικότητα και στην κοινή δημιουργία.

κεντρο θεατρικης ερευνας θεσσαλονικης