Archive for June, 2014

Τρωάδες

Written by admin on . Posted in Τρωάδες

Το Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης (Κ.Θ.Ε.Θ.) είναι μια καλλιτεχνική εταιρεία θεάτρου μη επιδίωξης κέρδους, που ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1999.
Δύο από τις βασικές δράσεις της εταιρείας παράλληλα με τις υπόλοιπες πολιτιστικές της πρωτοβουλίες (Παραστάσεις, σεμινάρια, εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές κλπ) είναι το “Εργαστήρι Θεατρικής Τέχνης” και οι “Ομάδες Θεατρικής Δράσης”.
Το “ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ” είναι μια καλλιτεχνική -εκπαιδευτική διαδικασία που ενέχει το στοιχείο της έρευνας κι έχει στόχο να εκπαιδεύσει ορισμένα άτομα – κατόπιν ειδικής επιλογής- μέσα από τις αρχές ενός θεάτρου Συνόλου. Αντιμετωπίζει το θέατρο σα μια τέχνη ελεύθερη, και με βασικές αρχές τις αξίες της συνεργασίας και της κοινής δημιουργίας.
Οι “ΟΜΑΔΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ” είναι ομάδες εργασίας που συγκροτούνται με επαγγελματικά κριτήρια και άξονα συγκεκριμένα -κυρίως- θεατρικά έργα, από μέλη και συνεργάτες του Κ.Θ.Ε.Θ. Στόχος τους είναι μια ερμηνευτική πρόταση σε κείμενα θεατρικά και μη, βασισμένη στην αισθητική και τις αντιλήψεις του Εργαστηρίου για την υποκριτική τέχνη.
Το εργαστήρι θα δεχθεί τα επόμενα μέλη του, φυσικά πάντα μέσα από επιλογή, που δεν απαιτεί κανενός είδους προετοιμασία, από Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014, 18:00-20:00.
Τηλέφωνο: 2310865904
Ιστοσελίδα: www.dramastudio.gr

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ
ΤΕΧΝΗΣ
20ος χρόνος λειτουργίας

«Εμπειρίες Τρωάδων»
μία σκηνική σύνθεση βασισμένη στο έργο του Ευριπίδη “Τρωάδες”. Για τα 20 χρόνια του Εργαστηρίου Θεατρικής Τέχνης

Σαβ. 31/05, 21:00 | Κυρ. 1/06, 21:00 |
Παρ. 6/06, 21:00 | Σαβ. 7/06, 21:00 | Κυρ. 8/06, 19:00 και 21:00 (διπλή) Παρ.13/06, 21:00 | Σαβ.14/06, 19:00 | Κυρ. 15/06 19:00 και 21:00 (διπλή)

Παίρνουν μέρος:
Βασιλική Γκατζιάκη
Κική Καραϊσκου
Δημήτρης Μπαρτζούδης
Δάφνη Νικητάκη
Περσεφόνη Παντοπούλου
Βασιλεία Ποιμενίδου
Ειρήνη Σεβαστοπούλου
Ηρακλής Τζαφέτας
Λυδία Τσίκου
Καλλιόπη Φωτιάδου
Ευαγγελία Χαλάτση

Καθώς και από τα καινούργια μέλη του εργαστηρίου οι:
Σαράντης Γεωργίου
Δημήτρης Κανδυλάκης
Κλεάνθης Καρα κώτσιου
Χρήστος Λιακόπουλος
Γιώργος Μπουφίδης
Ιωάννης Μυστακίδης
Ντίνος Παπαγεωργίου
Δημήτρης Παπα’ι’ωάννου
Μιχάλης Πητίδης
Ηρακλής Πρόβος
Γεώργιος Σπανός

Στο κατώφλι του 21ου χρόνου λειτουργίας

Σ΄ έναν ελάχιστα ταξιδεμένο στη χώρα μας δρόμο, αυτόν της συλλογικότητας και της κοινής δημιουργίας, μακριά από τις κατά κανόνα ασυνάρτητες κερδοσκοπικές λογικές που καταδυναστεύουν το χώρο της θεατρικής εκπαίδευσης, τον Σεπτέμβριο του 1994 (με τη συνεργασία της Πειραματικής σκηνής της «ΤΕΧΝΗΣ») ξεκίνησε το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ το δημιουργικό του ταξίδι.
Σήμερα, ως το εκπαιδευτικό πια σκέλος του ΚΕΝΤΡΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1999) και στο κατώφλι του εικοστού πρώτου χρόνου αδιάλειπτης λειτουργίας μας, νιώθουμε ιδιαίτερη χαρά και περηφάνια για τις πολλές δεκάδες των μελών μας, που στελεχώνουν επάξια με τις ιδιότητες του ηθοποιού, σκηνοθέτη, συγγραφέα, σκηνογράφου, εμψυχωτή θεατρικών ομάδων, διευθυντή παραγωγής, φωτιστή, το θεατρικό φαινόμενο σε ολόκληρη τη χώρα.

Για τα εργαστήρι,
Πέτρος Ζηβανός
Σκηνοθέτης Θεάτρου

Γενική επιμέλεια σύνθεσης:
Πέτρος Ζηβανός
Ηχητικό και μουσικό περιβάλλον:
Θοδωρής Κορτές
Διδασκαλία τραγουδιών:
Δώρα Κουγιουμτζή
Ζωγραφική επέμβαση σε επίκαιρες φωτογραφίες του 2014:
Μαρία Τζεκάκη
Ζωντανή μουσική επί σκηνής:
Πιάνο: Δώρα Κουγιουμτζή
Βιολί: Θοδωρής Κορτές
Ηλεκτρική κιθάρα: Δημήτρης Ντόμπρολου
Σαξόφωνο: Ηρακλής Τζαφέτας
Συντονισμός ομάδας-οργάνωση παραγωγής:
Χριστίνα Σκαρλατοπούλου

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Minetti

Minetti Ένα πορτραίτο του καλλιτέχνη όταν γεράσει


27
Νοεμβρίου 2006 στο καφέ SanteΜετάφραση: Σωσσάνα Ιωαννίδου (με τη συνεργασία του Πέτρου Ζηβανού)Σκηνοθεσία: Πέτρος ΖηβανόςΣκηνικά – κουστούμια  – μάσκες: Ορέστης Μεσοχωρίτης

Μουσική: Γιώργος Χούχος

Φωτισμοί: Ευγενία Σαρηπανίδου

Κίνηση: Σταύρος Κώττας

Δ/νση παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας

Υπεύθυνη τύπου: Ευδοξία Λυμπέρη

 

Επιμέλεια προγράμματος, μετάφραση κειμένων: Τατιάνα Λιάνη

Σχεδιασμος αφίσας, προγράμματος: Θάνος Πάππας

Video Art: Ορέστης Κουράκης

 

Βοηθός σκηνοθέτη α’: Σωσσάνα Ιωαννίδου

Βοηθός σκηνοθέτη β’: Κόμνω – Ευαγγελία Κρικελίκου

Βοηθός σκηνογράφου: Ηλένια Δουλαδίρη

 

Χειρισμός κονσόλας ήχου: Γιώργος Χούχος , Πένυ Φυλακτάκη

Χειρισμός κονσόλας φωτισμών: Ευγενία Σαρηπανίδου

Ειδικές Κατασκευές: Δημήτρης Γεράκης
ΔΙΑΝΟΜΗ:

Μινέττι: Δημήτρης Βάγιας

Κυρία: Ευδοξία Λυμπέρη

Ρεσεψιονίστ: Γιάννης Γκουντάρας

Γκρουμ: Ορέστης Μεσοχωρίτης

Κορίτσι: Μαργαρίτα Παπαγιάννη 

και μια κυρία κάποιας ηλικίας: Σοφία Ζηβανού 

 

Μασκαρεμένοι:

Αργυρώ  Ανανιάδου, Αντιγόνη Φρυδά, Χάρης Παπαδόπουλος (Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης – Δραματική Σχολή Κ.Θ.Β.Ε), Ροζαλία Μιχαλοπούλου (Τμήμα Θεάτρου Σχολής Καλών Τεχνών, Δραματική Σχολή Κ.Θ.Β.Ε) Κώστας Βουρλιώτης, Μαργαρίτα Παπαγιάννη, Ηλίας Παπαδόπουλος, Έλενα Θεοδωρίδου (Τμήμα Θεάτρου Σχολής Καλών Τεχνών)

Όλγα Βεζερτζή, Αγγελική Εφραιμίδου, Σπύρος Μέλλιος, Αγγέλα Μπολέτση, Ορέστης Παλιαδέλης, Σοφία Σαπρίκη,  Ελευθερία Τσακούρη,  Γιάννης Τσίκουλας, Δώρα Τσιλιπάνου, Γωγώ Ψαρρά   (Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης), Αντιγόνη Παπανικολάου

Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός») – Από το σκηνοθετικό σημείωμα

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

Το έργο Minetti του Τ. Μπέρνχαρντ είναι μια πολυπρόσωπη παρωδία του Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ, που ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στο γελοίο και στο τραγικό. Δεν είναι μονόλογος. Η ύπαρξη της Κυρίας με τα κόκκινα που βυθίζεται στο ποτό και την κατάθλιψη φλερτάροντας κάθε πρωτοχρονιά με την αυτοκτονία, της 17χρονης κοπέλας που εκδιώχτηκε από το σπίτι της ως σύγχρονη Κορντέλια, του ρεσεψιονίστ που αγωνίζεται ως ναυαγός μιας άλλης εποχής, να σώσει το των ελάχιστων αστέρων ξενοδοχείο του από την επέλαση των αφιονισμένων πελατών, του Νάνου που απόψε ντύθηκε ναύτης και που ο Minetti διαρκώς μπερδεύει με τον καλλιτεχνικό διευθυντή θεάτρου, είναι απολύτως απαραίτητη. Όπως και η παρουσία όλου του γελοίου και τρομακτικού περίγυρου. Γιατί όλοι και όλα έχουν τη θέση τους. Εξυπηρετούν το σκοπό τους. Συνυπάρχουν σαν ένα εξαιρετικά συμπαγές, ας πούμε ρεαλιστικό, τέχνασμα του συγγραφέα που δρομολογεί και μετατοπίζει τους σπινθήρες της σκέψης του θεατή, προς συγκεκριμένες σημασίες (ιδίως σε ένα κεντροευρωπαϊκό κοινό). Ακόμα δίνουν την ευκαιρία στο βασικό ήρωα, να «υπάρξει», να «φωτιστεί» και να ξεδιπλώσει πιο «φυσικά» και αβίαστα τις πολυδαίδαλες ατραπούς της διάνοιας του.

Είναι προφανές λοιπόν ότι εμείς σ’ αυτήν τη Γ’ εκδοχή δεν ανεβάζουμε το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ. Αυτό ίσως, κάπως, μπορεί και να το ακουμπήσαμε στις δύο προηγούμενες. Η ανάγκη μας αυτήν τη φορά, σε συνδυασμό με τις όποιες δυνατότητές μας, μας οδήγησαν στην εξής ιδέα: Να προσπαθήσουμε μέσα από την επιλεκτική χρήση, εκτενών και αυτούσιων αποσπασμάτων του κειμένου, να το υποστηρίξουμε και με διαφορετικές ενδεχομένως σημασίες.

Αναλάβαμε λοιπόν την ευθύνη να «παραβλέψουμε» όλα τα άλλα πρόσωπα (εκτός φυσικά του Minetti) και κάποιες από τις χωροχρονικές συντεταγμένες, που προτείνει το πλήρες κείμενο. Αντ’ αυτών θελήσαμε να εμπιστευτούμε τον ήχο, το φως αλλά και τη γενναιόδωρη σχέση, που αναπτύσσεται ανάμεσα στη φαντασία του ηθοποιού με το θεατή.

Ο στόχος μας; Να παρακολουθήσουμε την πνευματική κραυγή, ενός ταξιδιώτη του χρόνου – του ηθοποιού, που αγωνίζεται να υπάρξει και να αρθρώσει Λόγο,  δηλαδή ελευθερία και βούληση, ενάντια σε ένα μοχθηρό και πλήρως αντιπνευματικό περιβάλλον. Μοναδικό του όπλο μια βαλίτσα γεμάτη μνήμες από τα σπάνια πεπρωμένα που έζησε και τις πολύτιμες πίκρες που τον οδήγησαν απόψε εδώ, μπροστά μας.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε από καρδιάς, όλους όσοι συμμετείχαν με αυταπάρνηση ή βοήθησαν με οποιοδήποτε τρόπο – ακόμη και με ένα χαμόγελο – σ’ αυτήν την τετράχρονη περιπέτεια. Και φυσικά οφείλουμε τιμή στο σπουδαίο ηθοποιό και δάσκαλο που τόλμησε να γίνει μαθητής του μαθητή του: Τον Κύριο Δημήτρη Βάγια.

 

Ο σκηνοθέτης,

Πέτρος Ζηβανός

 

Ολόκληρο το κείμενο βρίσκεται στο πρόγραμμα της 3ης εκδοχής του «Minetti – Ο Ηθοποιός».

 

Σκηνοθετικό σημείωμα πρώτης εκδοχής

Σκηνοθετικό σημείωμα δεύτερης εκδοχής

Minetti Ένα πορτραίτο του καλλιτέχνη όταν γεράσει – Σκηνοθετικό σημείωμα

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

Minetti, μια περιπέτεια στη Θεσσαλονίκη

Με το Minetti, του Τόμας Μπέρνχαρντ – αυτήν την πολυπρόσωπη παρωδία του Βασιλιά Ληρ – δεν ανεβάζεις απλά, μιαν ακόμη παράσταση.

Μπαίνεις σε μια απρόβλεπτα επικίνδυνη πνευματική περιοχή, με δυσδιάκριτα όρια. Είναι τέτοια η δύναμη της «διάνοιάς» του και τόσο απολύτως αδιαμφισβήτητα τα θεωρητικά του αξιώματα που τρομάζεις. Νιώθεις διαρκώς να σε τραβούν απότομα από το αυτί και να σε υποχρεώνουν να τρέξεις προς την αντίθετη κατεύθυνση. Είναι σα να έρχεσαι σε επαφή, με ένα έντονο και ξαφνικό παράπονο, που νοσταλγεί την ενότητα ενός κόσμου που χάθηκε – γιατί δεν τόλμησε να υπάρξει ποτέ – ή σα να σε κατακλύζει το γέλιο ενός βίαιου και οδυνηρού πόθου για το απόλυτο.

Φυσικά ελάχιστα από τα παραπάνω, είχαμε υποψιαστεί όταν το 2006 τολμήσαμε να δρασκελίσουμε το κατώφλι της περιπέτειας – Minetti!
Α’ εκδοχή – Ένα πορτρέτο του καλλιτέχνη όταν γεράσει

 

Περίπου στην αρχή των προβών (Σεπτέμβριος 2006), αντιληφθήκαμε ότι οι τότε συνθήκες αλλά και οι δυνατότητές μας, μας οδήγησαν ευθέως σε ένα ανέβασμα «μετωπικού» χαρακτήρα, με έντονα τα διαδραστικά στοιχεία (συχνή επέμβαση στοιχείων της πραγματικότητας με στόχο την αναχαίτιση του θεατρικού οίστρου, άμεση απεύθυνση στο θεατή με πιθανό αποτέλεσμα την όξυνση της προσοχής του κλπ.)

Πρώτη μας λοιπόν σκέψη, ήταν να ανέβει η παράσταση σε έναν μη αμιγώς θεατρικό χώρο. Κάτι σα φουαγιέ ξενοδοχείου – όπου ηθοποιοί και θεατές θα μετατρέπονταν σε πελάτες ενός ξενοδοχείου στην Οστάνδη, κάποια παραμονή πρωτοχρονιάς – ή σαν το φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών – όπου η αναμονή του καλλιτεχνικού διευθυντή του θεάτρου

από τον Minetti θα αποκτούσε προφανώς διαφορετικά σημαινόμενα.

Μετά από αρκετές και στα όρια του γκροτέσκο περιπέτειες, με τον ιδιωτικό και δημόσιο παράγοντα της πόλης μας («Η γενέτειρα μας είναι και ο δολοφόνος μας» Minetti, γ’ σκηνή) βρεθήκαμε στον 3ο όροφο του καφέ Σαντέ. Διαμορφώσαμε και διαμορφώναμε σχεδόν από την αρχή κάθε φορά το χώρο, επιχειρώντας να μετατρέπουμε τις αντιξοότητες της πραγματικότητας, σε αισθητικό και καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της παράστασης. Η κεντρική σκηνοθετική ιδέα, πάνω στην οποία εργαστήκαμε τότε ήταν: Η λειτουργία και ο ρόλος του ήρωα Minetti, απέναντι σ’ αυτόν τον αλλοπρόσαλλο καρναβαλικό περίγυρο που προτείνει ο Μπέρνχαρντ αλλά και απέναντι στους θεατές, να προσπαθεί ταυτιστεί με το ρόλο και τη λειτουργία που οφείλει ενδεχομένως να έχει η τέχνη απέναντι στη ζωή.

Ένας πολύχρωμος ίσως καταλύτης που αποκαλύπτει τις αντιφάσεις, τις ρωγμές και το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης, που μας συμφιλιώνει με τη φθαρτότητά της και που ίσως μας παρηγορεί για κάθε τι ανεπανόρθωτο.

 Πέτρος Ζηβανός

 

Ολόκληρο το κείμενο βρίσκεται στο πρόγραμμα της 3ης εκδοχής του «Minetti – Ο Ηθοποιός».


Σκηνοθετικό σημείωμα δεύτερης εκδοχής

Σκηνοθετικό σημείωμα τρίτης εκδοχής

Σκηνοθετικό σημείωμα

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor») – Σκηνοθετικό σημείωμα

Τον Σεπτέμβριο του 2007 με κίνητρο και αφορμή τη συμμετοχή του ΚΘΕΘ στα 42α ΔΗΜΗΤΡΙΑ του Δήμου Θεσσαλονίκης επιχειρήσαμε τη Β΄εκδοχή. Αυτή τη φορά συνεργαστήκαμε με το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης το οποίο και μας παραχώρησε την κεντρική του αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη».

Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε την εκλεκτική -σχεδόν χημική- συγγένεια του θεατρικού ήρωα Minetti με έναν «υπαρκτό», ούτως ή άλλως, ήρωα του έργου, τον συγκλονιστικό κεντροευρωπαίο ζωγράφο Τζέημς Ένσορ. Μέσα από την προβολή επιλεγμένου οπτικού υλικού, σε αρκετά σημεία της παράστασης και με τη συρρίκνωση στο επίπεδο των απλών νύξεων όλων των καρναβαλικών ιντερμέδιων του έργου, προσπαθήσαμε να φέρουμε σε δημιουργική αντιπαράθεση τους δύο ήρωες, από τις πηγές έως και τις εκβολές της δημιουργικής τους ύπαρξης.

Ο σκηνοθέτης,
Πέτρος Ζηβανός

 
Ολόκληρο το κείμενο βρίσκεται στο πρόγραμμα της 3ης εκδοχής του «
Minetti – Ο Ηθοποιός».

 

Σκηνοθετικό σημείωμα πρώτης εκδοχής

Σκηνοθετικό σημείωμα τρίτης εκδοχής

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

17 Οκτωβρίου2007 , 42α ΔΗΜΗΤΡΙΑ , Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης
Μετάφραση: Σουζάνα Ιωαννίδου

(με την συνεργσία του Πέτρου Ζηβανού)

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζηβανός

Σηνικά – Κοστούμια – Μάσκες : Ορέστης Μεσοχωρίτης

Μουσική:Γιώργος Χούχος

Φωτισμοί: Ευγενία Σαρηπανίδου

Video Art : Ορέστης Κουράκης , Γιάννης Πειραλής

Επιμέλεια Κειμένων : Τατιάνα Λιάνη

Σχεδιασμός εντύπων : Θάνος Παππάς

Βοηθός Σκηνοθέτη : Λήδα Μπατσή

Διεύθυνση Παραγωγής : Γιάννης Γκουντάρας

Χειρισμός Κονσόλας ήχου: Ελένη Τηλικίδου

Χειρισμός Κονσόλας φωτισμού : Ευγενία Σαρηπανίδου, Ελένη Μπούρα

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Μινεττι : Δημήτρης Βάγιας

Κυρία : Όλγα Αλεξανδροπούλου

Ρεσεψιονίστ: Γιάννης Γκουντάρας

Γκρουμ : Ορέστης Μεσοχωρίτης

Κορίτσι : Μαργαρίτα Παππαγιάννη

Και μια κυρία καποιας ηλικίας : Σοφία Ζηβανού

Μασκαρεμένοι: Αργυρώ Ανανιάδου, Αντιγόνη Φρυδά, Χάρης Παπαδόπουλος (Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης – Δραματική Σχολή Κ.Θ.Β.Ε.)Κώστας Βουρλίωτης, Αγγελική Εφραιμίδου , Ορέστης Παλιαδέλης, Σοφία Σαπρίκη , Ελευθερία Τσάκουρη, Γιάννης Τσίκουλας (Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης).

Thomas Bernhard

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός»)

Thomas Bernhard – Σύντομο βιογραφικό

Thomas Bernhard
(1931-1989)

Αυστριακός συγγραφέας, θεωρείται απ’ τους μεγαλύτερους γερμανόφωνους συγγραφείς του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Παιδί μιας ανύπαντρης μητέρας, πέρασε τα παιδικά του χρόνια κοντά στον συγγραφέα παππού του, τον οποίο υπεραγαπούσε. Στην εφηβεία του η μητέρα του αναγκάστηκε να τον στείλει σ’ ένα εθνικοσοσιαλιστικό οικοτροφείο, όπου πέρασε τραυματικά χρόνια με μόνη διέξοδο τα μαθήματα ζωγραφικής, μουσικής και τραγουδιού, που ο παππούς του επέμενε να πάρει. Στα 15 του χρόνια παράτησε το γυμνάσιο και άρχισε να δουλεύει σ’ ένα μπακάλικο. Το 1949 μια ευαισθησία στους πνεύμονες, που εξελίχθηκε σε φυματίωση, τον ανάγκασε να περάσει αρκετά χρόνια σε νοσοκομεία και σανατόρια, όπου άρχισε να διαβάζει και να γράφει εντατικά. Στη διάρκεια της νοσηλείας του πέθανε η μητέρα και ο παππούς του, αλλά το 1951 γνώρισε την κατά 35 χρόνια μεγαλύτερη του Χέντβιγκ Σταβιάνιτσεκ, που παρέμεινε κοντά του ως το θάνατο της το 1984, στηρίζοντας τον ψυχικά και οικονομικά.

Ο Μπέρνχαρντ σπούδασε τραγούδι, σκηνοθεσία και υποκριτική στο Ζάλτσμπουργκ, ενώ ταυτόχρονα δούλεψε ως δημοσιογράφος σε αρκετές εφημερίδες. Από τη δεκαετία του ’60 αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία και το 1963 εξέδωσε το πρώτο του, βραβευμένο, μυθιστόρημα Παγωνιά. Τα επόμενα χρόνια έγραψε με εξαιρετικά πυκνό ρυθμό πεζά (Ένα παιδί, Ο μίμος των φωνών, Το κρύο, Η αιτία) και θεατρικά έργα (Ο αδαής και ο τρελός, Ο θεατροποιός, Πριν τη σύνταξη, Minetti), για τα οποία τιμήθηκε με μια σειρά σημαντικών βραβείων στη χώρα του και στο εξωτερικό. Ωστόσο, οι συνεχείς επιθέσεις που εξαπέλυε από τα έργα του στην υποκρισία της αυστριακής κοινωνίας, προκαλούσαν συχνά οργισμένες αντιδράσεις και πολυάριθμες μηνύσεις.

Ένα χρόνο πριν το θάνατο του, ολοκλήρωσε το magnum opus του, Πλατεία Ηρώων. Η πρεμιέρα του στο Burgtheater δημιούργησε πολιτικό σάλο, αλλά το έργο συνάντησε θριαμβευτική υποδοχή από το κοινό και την κριτική.

Ο Μπέρνχαρντ πέθανε το 1989· στη διαθήκη του απαγόρευσε τη δημοσίευση και το ανέβασμα των έργων του στην Αυστρία.

Από το σκηνοθετικό σημείωμα

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός»)

Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός») – Από το σκηνοθετικό σημείωμα

Το έργο Minetti του Τ. Μπέρνχαρντ είναι μια πολυπρόσωπη παρωδία του Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ, που ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στο γελοίο και στο τραγικό. Δεν είναι μονόλογος. Η ύπαρξη της Κυρίας με τα κόκκινα που βυθίζεται στο ποτό και την κατάθλιψη φλερτάροντας κάθε πρωτοχρονιά με την αυτοκτονία, της 17χρονης κοπέλας που εκδιώχτηκε από το σπίτι της ως σύγχρονη Κορντέλια, του ρεσεψιονίστ που αγωνίζεται ως ναυαγός μιας άλλης εποχής, να σώσει το των ελάχιστων αστέρων ξενοδοχείο του από την επέλαση των αφιονισμένων πελατών, του Νάνου που απόψε ντύθηκε ναύτης και που ο Minetti διαρκώς μπερδεύει με τον καλλιτεχνικό διευθυντή θεάτρου, είναι απολύτως απαραίτητη. Όπως και η παρουσία όλου του γελοίου και τρομακτικού περίγυρου. Γιατί όλοι και όλα έχουν τη θέση τους. Εξυπηρετούν το σκοπό τους. Συνυπάρχουν σαν ένα εξαιρετικά συμπαγές, ας πούμε ρεαλιστικό, τέχνασμα του συγγραφέα που δρομολογεί και μετατοπίζει τους σπινθήρες της σκέψης του θεατή, προς συγκεκριμένες σημασίες (ιδίως σε ένα κεντροευρωπαϊκό κοινό). Ακόμα δίνουν την ευκαιρία στο βασικό ήρωα, να «υπάρξει», να «φωτιστεί» και να ξεδιπλώσει πιο «φυσικά» και αβίαστα τις πολυδαίδαλες ατραπούς της διάνοιας του.

Είναι προφανές λοιπόν ότι εμείς σ’ αυτήν τη Γ’ εκδοχή δεν ανεβάζουμε το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ. Αυτό ίσως, κάπως, μπορεί και να το ακουμπήσαμε στις δύο προηγούμενες. Η ανάγκη μας αυτήν τη φορά, σε συνδυασμό με τις όποιες δυνατότητές μας, μας οδήγησαν στην εξής ιδέα: Να προσπαθήσουμε μέσα από την επιλεκτική χρήση, εκτενών και αυτούσιων αποσπασμάτων του κειμένου, να το υποστηρίξουμε και με διαφορετικές ενδεχομένως σημασίες.

Αναλάβαμε λοιπόν την ευθύνη να «παραβλέψουμε» όλα τα άλλα πρόσωπα (εκτός φυσικά του Minetti) και κάποιες από τις χωροχρονικές συντεταγμένες, που προτείνει το πλήρες κείμενο. Αντ’ αυτών θελήσαμε να εμπιστευτούμε τον ήχο, το φως αλλά και τη γενναιόδωρη σχέση, που αναπτύσσεται ανάμεσα στη φαντασία του ηθοποιού με το θεατή.

Ο στόχος μας; Να παρακολουθήσουμε την πνευματική κραυγή, ενός ταξιδιώτη του χρόνου – του ηθοποιού, που αγωνίζεται να υπάρξει και να αρθρώσει Λόγο,  δηλαδή ελευθερία και βούληση, ενάντια σε ένα μοχθηρό και πλήρως αντιπνευματικό περιβάλλον. Μοναδικό του όπλο μια βαλίτσα γεμάτη μνήμες από τα σπάνια πεπρωμένα που έζησε και τις πολύτιμες πίκρες που τον οδήγησαν απόψε εδώ, μπροστά μας.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε από καρδιάς, όλους όσοι συμμετείχαν με αυταπάρνηση ή βοήθησαν με οποιοδήποτε τρόπο – ακόμη και με ένα χαμόγελο – σ’ αυτήν την τετράχρονη περιπέτεια. Και φυσικά οφείλουμε τιμή στο σπουδαίο ηθοποιό και δάσκαλο που τόλμησε να γίνει μαθητής του μαθητή του: Τον Κύριο Δημήτρη Βάγια.

 

Ο σκηνοθέτης,

Πέτρος Ζηβανός

 

Ολόκληρο το κείμενο βρίσκεται στο πρόγραμμα της 3ης εκδοχής του «Minetti – Ο Ηθοποιός».

κεντρο θεατρικης ερευνας θεσσαλονικης