Author Archive

admin

This information box about the author only appears if the author has biographical information. Otherwise there is not author box shown. Follow YOOtheme on Twitter or read the blog.

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

Minetti (εκδοχή ΙΙ – «James Ensor»)

17 Οκτωβρίου2007 , 42α ΔΗΜΗΤΡΙΑ , Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης
Μετάφραση: Σουζάνα Ιωαννίδου

(με την συνεργσία του Πέτρου Ζηβανού)

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζηβανός

Σηνικά – Κοστούμια – Μάσκες : Ορέστης Μεσοχωρίτης

Μουσική:Γιώργος Χούχος

Φωτισμοί: Ευγενία Σαρηπανίδου

Video Art : Ορέστης Κουράκης , Γιάννης Πειραλής

Επιμέλεια Κειμένων : Τατιάνα Λιάνη

Σχεδιασμός εντύπων : Θάνος Παππάς

Βοηθός Σκηνοθέτη : Λήδα Μπατσή

Διεύθυνση Παραγωγής : Γιάννης Γκουντάρας

Χειρισμός Κονσόλας ήχου: Ελένη Τηλικίδου

Χειρισμός Κονσόλας φωτισμού : Ευγενία Σαρηπανίδου, Ελένη Μπούρα

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Μινεττι : Δημήτρης Βάγιας

Κυρία : Όλγα Αλεξανδροπούλου

Ρεσεψιονίστ: Γιάννης Γκουντάρας

Γκρουμ : Ορέστης Μεσοχωρίτης

Κορίτσι : Μαργαρίτα Παππαγιάννη

Και μια κυρία καποιας ηλικίας : Σοφία Ζηβανού

Μασκαρεμένοι: Αργυρώ Ανανιάδου, Αντιγόνη Φρυδά, Χάρης Παπαδόπουλος (Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης – Δραματική Σχολή Κ.Θ.Β.Ε.)Κώστας Βουρλίωτης, Αγγελική Εφραιμίδου , Ορέστης Παλιαδέλης, Σοφία Σαπρίκη , Ελευθερία Τσάκουρη, Γιάννης Τσίκουλας (Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης).

Thomas Bernhard

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός»)

Thomas Bernhard – Σύντομο βιογραφικό

Thomas Bernhard
(1931-1989)

Αυστριακός συγγραφέας, θεωρείται απ’ τους μεγαλύτερους γερμανόφωνους συγγραφείς του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Παιδί μιας ανύπαντρης μητέρας, πέρασε τα παιδικά του χρόνια κοντά στον συγγραφέα παππού του, τον οποίο υπεραγαπούσε. Στην εφηβεία του η μητέρα του αναγκάστηκε να τον στείλει σ’ ένα εθνικοσοσιαλιστικό οικοτροφείο, όπου πέρασε τραυματικά χρόνια με μόνη διέξοδο τα μαθήματα ζωγραφικής, μουσικής και τραγουδιού, που ο παππούς του επέμενε να πάρει. Στα 15 του χρόνια παράτησε το γυμνάσιο και άρχισε να δουλεύει σ’ ένα μπακάλικο. Το 1949 μια ευαισθησία στους πνεύμονες, που εξελίχθηκε σε φυματίωση, τον ανάγκασε να περάσει αρκετά χρόνια σε νοσοκομεία και σανατόρια, όπου άρχισε να διαβάζει και να γράφει εντατικά. Στη διάρκεια της νοσηλείας του πέθανε η μητέρα και ο παππούς του, αλλά το 1951 γνώρισε την κατά 35 χρόνια μεγαλύτερη του Χέντβιγκ Σταβιάνιτσεκ, που παρέμεινε κοντά του ως το θάνατο της το 1984, στηρίζοντας τον ψυχικά και οικονομικά.

Ο Μπέρνχαρντ σπούδασε τραγούδι, σκηνοθεσία και υποκριτική στο Ζάλτσμπουργκ, ενώ ταυτόχρονα δούλεψε ως δημοσιογράφος σε αρκετές εφημερίδες. Από τη δεκαετία του ’60 αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία και το 1963 εξέδωσε το πρώτο του, βραβευμένο, μυθιστόρημα Παγωνιά. Τα επόμενα χρόνια έγραψε με εξαιρετικά πυκνό ρυθμό πεζά (Ένα παιδί, Ο μίμος των φωνών, Το κρύο, Η αιτία) και θεατρικά έργα (Ο αδαής και ο τρελός, Ο θεατροποιός, Πριν τη σύνταξη, Minetti), για τα οποία τιμήθηκε με μια σειρά σημαντικών βραβείων στη χώρα του και στο εξωτερικό. Ωστόσο, οι συνεχείς επιθέσεις που εξαπέλυε από τα έργα του στην υποκρισία της αυστριακής κοινωνίας, προκαλούσαν συχνά οργισμένες αντιδράσεις και πολυάριθμες μηνύσεις.

Ένα χρόνο πριν το θάνατο του, ολοκλήρωσε το magnum opus του, Πλατεία Ηρώων. Η πρεμιέρα του στο Burgtheater δημιούργησε πολιτικό σάλο, αλλά το έργο συνάντησε θριαμβευτική υποδοχή από το κοινό και την κριτική.

Ο Μπέρνχαρντ πέθανε το 1989· στη διαθήκη του απαγόρευσε τη δημοσίευση και το ανέβασμα των έργων του στην Αυστρία.

Από το σκηνοθετικό σημείωμα

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός»)

Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός») – Από το σκηνοθετικό σημείωμα

Το έργο Minetti του Τ. Μπέρνχαρντ είναι μια πολυπρόσωπη παρωδία του Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ, που ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στο γελοίο και στο τραγικό. Δεν είναι μονόλογος. Η ύπαρξη της Κυρίας με τα κόκκινα που βυθίζεται στο ποτό και την κατάθλιψη φλερτάροντας κάθε πρωτοχρονιά με την αυτοκτονία, της 17χρονης κοπέλας που εκδιώχτηκε από το σπίτι της ως σύγχρονη Κορντέλια, του ρεσεψιονίστ που αγωνίζεται ως ναυαγός μιας άλλης εποχής, να σώσει το των ελάχιστων αστέρων ξενοδοχείο του από την επέλαση των αφιονισμένων πελατών, του Νάνου που απόψε ντύθηκε ναύτης και που ο Minetti διαρκώς μπερδεύει με τον καλλιτεχνικό διευθυντή θεάτρου, είναι απολύτως απαραίτητη. Όπως και η παρουσία όλου του γελοίου και τρομακτικού περίγυρου. Γιατί όλοι και όλα έχουν τη θέση τους. Εξυπηρετούν το σκοπό τους. Συνυπάρχουν σαν ένα εξαιρετικά συμπαγές, ας πούμε ρεαλιστικό, τέχνασμα του συγγραφέα που δρομολογεί και μετατοπίζει τους σπινθήρες της σκέψης του θεατή, προς συγκεκριμένες σημασίες (ιδίως σε ένα κεντροευρωπαϊκό κοινό). Ακόμα δίνουν την ευκαιρία στο βασικό ήρωα, να «υπάρξει», να «φωτιστεί» και να ξεδιπλώσει πιο «φυσικά» και αβίαστα τις πολυδαίδαλες ατραπούς της διάνοιας του.

Είναι προφανές λοιπόν ότι εμείς σ’ αυτήν τη Γ’ εκδοχή δεν ανεβάζουμε το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ. Αυτό ίσως, κάπως, μπορεί και να το ακουμπήσαμε στις δύο προηγούμενες. Η ανάγκη μας αυτήν τη φορά, σε συνδυασμό με τις όποιες δυνατότητές μας, μας οδήγησαν στην εξής ιδέα: Να προσπαθήσουμε μέσα από την επιλεκτική χρήση, εκτενών και αυτούσιων αποσπασμάτων του κειμένου, να το υποστηρίξουμε και με διαφορετικές ενδεχομένως σημασίες.

Αναλάβαμε λοιπόν την ευθύνη να «παραβλέψουμε» όλα τα άλλα πρόσωπα (εκτός φυσικά του Minetti) και κάποιες από τις χωροχρονικές συντεταγμένες, που προτείνει το πλήρες κείμενο. Αντ’ αυτών θελήσαμε να εμπιστευτούμε τον ήχο, το φως αλλά και τη γενναιόδωρη σχέση, που αναπτύσσεται ανάμεσα στη φαντασία του ηθοποιού με το θεατή.

Ο στόχος μας; Να παρακολουθήσουμε την πνευματική κραυγή, ενός ταξιδιώτη του χρόνου – του ηθοποιού, που αγωνίζεται να υπάρξει και να αρθρώσει Λόγο,  δηλαδή ελευθερία και βούληση, ενάντια σε ένα μοχθηρό και πλήρως αντιπνευματικό περιβάλλον. Μοναδικό του όπλο μια βαλίτσα γεμάτη μνήμες από τα σπάνια πεπρωμένα που έζησε και τις πολύτιμες πίκρες που τον οδήγησαν απόψε εδώ, μπροστά μας.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε από καρδιάς, όλους όσοι συμμετείχαν με αυταπάρνηση ή βοήθησαν με οποιοδήποτε τρόπο – ακόμη και με ένα χαμόγελο – σ’ αυτήν την τετράχρονη περιπέτεια. Και φυσικά οφείλουμε τιμή στο σπουδαίο ηθοποιό και δάσκαλο που τόλμησε να γίνει μαθητής του μαθητή του: Τον Κύριο Δημήτρη Βάγια.

 

Ο σκηνοθέτης,

Πέτρος Ζηβανός

 

Ολόκληρο το κείμενο βρίσκεται στο πρόγραμμα της 3ης εκδοχής του «Minetti – Ο Ηθοποιός».

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός»)

Minetti (εκδοχή ΙΙΙ – «Ο Ηθοποιός»)


Έναρξη 24 Απριλίου 2009 , αίθουσα Μάντεως Τειρεσία

Μετάφραση: Σωσσάνα Ιωαννίδου

(με την συνεργασία του Πέτρου Ζηβανού)

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζηβανός

Μουσική – Μοντάζ Βίντεο Εισόδου: Γιώργος Χούχος

Φωτισμοί: Ευγενία Σαρηπανίδου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Λήδα Μπατσή

Κατασκευή μάσκας: Μάρθα Φωκά

Επιμέλεια Κειμένων : Τατιάνα Λιάνη

Σχεδιασμός Εντύπων : Βίκτωρ Γκουντάρας

Φωτογραφίες : Κώστας Παπαντωνίου

Διεύθυνση Παραγωγής : Γιάννης Γκουντάρας

Χειρισμός Κονσόλας ήχου : Ελένη Τηλικίδου

Χειρισμός Κονσόλας φωτισμού: Κωνσταντίνος Βουρλιώτης

 

ΜΙΝΕΤΤΙ : Δημήτρης Βάγιας

Αντί σκηνοθετικού σημειώματος

Written by admin on . Posted in Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Πίστη Αγάπη Ελπίδα – Αντί σκηνοθετικού σημειώματος

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, λίγο μετά την παγκόσμια κρίση του 1929 ή μήπως του 2009;

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
( ή ένα κάπως σύγχρονο παραμύθι )

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ αυτήν την ήπειρο τη γηραιά και μάλιστα εκεί που βρίσκεται η καρδιά της, οι άνθρωποι δεν ήτανε καθόλου ευτυχισμένοι. Ο κόσμος ο παλιός γύρω τους – αλλά και μέσα τους! – βιαζόταν να πεθάνει και ο καινούριος δεν τα κατάφερνε να γεννηθεί.

Χωρίς δουλειά, άρα και αξιοπρέπεια, ήταν πολλοί. Περισσότεροι όμως ήταν οι λεγόμενοι μεσαίοι ή μικροαστοί, αυτοί που νομίζουν πως υπάρχει μόνον ό,τι οι ίδιοι γνωρίζουν, και που κατά κανόνα πάντα κρίνουν το ποιος θα κυβερνήσει. Αυτοί λοιπόν βρέθηκαν ξαφνικά, πολύ φτωχοί και τρομερά θλιμμένοι. Χωρίς να θέλουν αλλά και ούτε να μπορούν να καταλάβουν το γιατί. Έτσι έχασαν την ΠΙΣΤΗ στον εαυτό τους, την ΑΓΑΠΗ για το διπλανό τους και φυσικά την ΕΛΠΙΔΑ για μια ανθρώπινη ζωή.

Απέναντί τους είχαν τώρα ένα κράτος – που στήθηκε με την ανοχή ή και την ενοχή τους – μοχθηρό και θυμωμένο. Νοιαζόταν μοναχά για να συντηρήσει τον εαυτό του και τους ελάχιστους εκλεκτούς του.

Σ’ όλους τους άλλους, στους πολλούς, έδειχνε περιφρόνηση κι έντονη δυσπιστία. Γρήγορα λοιπόν η αποκαρδίωση διογκώθηκε, η ασφυξία γενικεύτηκε και η μαζική πια κατάθλιψη έδωσε τη θέση της στη φρενίτιδα και στη μανία. Κάπου εδώ ή κάπως έτσι, αρχίζει το έργο μας απόψε.

Επιμύθιον: Το τι έγινε μετά είναι λίγο πολύ γνωστό. Το αρχαιότερο ίσως πείραμα συνύπαρξης ατόμων και λαών, παραδόθηκε στη βλακεία και την «τεμπελιά» της ωμής βίας, μετατρέποντας πάνω από το μισό του πλανήτη, σε ένα απέραντο εργοστάσιο κατασκευής ανθρώπινου πόνου. Κι όλα αυτά

 

Για το πρόγραμμα της παράστασης

Πέτρος Ζηβανός

Ödön von Horváth

Written by admin on . Posted in Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Ödön von Horváth – Σύντομο βιογραφικό

Ο Έντεν φον Χόρβατ γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1901 στην πόλη Φιούμε, μικρό λιμάνι της Αδριατικής (στη σημερινή Ριέκα της Κροατίας).

Ο πατέρας του, Γιόσεφ φον Χόρβατ, αυστροουγγρικής καταγωγής, ανήκε στην αριστοκρατία και ήταν διπλωμάτης. Η μητέρα του Μαρία – Ερμίνα, ήταν γερμανοουγγρικής καταγωγής. Είχε έναν μικρότερο αδερφό. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του ένα μίγμα της παλιάς Αυστροουγγαρίας: Μαγυάρος, Κροάτης, Τσέχος, Γερμανός.

Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του άλλαζε συχνά τόπο διαμονής. Τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής του ζει στο Βελιγράδι. Μέχρι τα δώδεκά του διαμένει στη Βουδαπέστη. Το 1912 ξεκινά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Μόναχο, το 1917 πηγαίνει σχολείο στο Πρέσμπουργκ, για ένα χρόνο μένει πάλι στη Βουδαπέστη και τελειώνει το γυμνάσιο το 1919 στη Βιέννη.

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρίσκει στο Μόναχο: «Κατά τη διάρκεια των σχολικών μου χρόνων στο Μόναχο, ξεσπάει ο Παγκόσμιος Πόλεμος. Όταν σκέφτομαι σήμερα αυτά τα χρόνια, ομολογώ ότι έχω την αίσθηση πως δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα πια από την προπολεμική περίοδο. Πρέπει να προσπαθήσω πολύ για να θυμηθώ κάτι από εκείνα τα ειρηνικά χρόνια – και φαντάζομαι πως το ίδιο νιώθουν και οι συνομήλικοί μου. Ο πόλεμος επισκίασε τα νιάτα μας, δεν έχουμε σχεδόν καθόλου αναμνήσεις από την παιδική μας ηλικία» (Συνέντευξη στον Β. Κρόναουερ, 1932)

Το 1919 επιστρέφοντας ξανά από τη Βιέννη στο Μόναχο, ξεκινάει σπουδές θεατρολογίας. Το 1920 δημοσιεύει τα πρώτα του διηγήματα. Το 1923 γράφει το πρώτο του θεατρικό έργο «Φόνος στη οδό Μόρεν». Τον επόμενο χρόνο μετακομίζει στο Βερολίνο. Γράφει τα έργα: «Ανταρσία στο υψόμετρο 3018», «Σλάντεκ, ο μελανός εθνοφρουρός», «Γύρω από το συνέδριο». Το 1931 μετά από πρόταση του Καρλ Τσούκμαγιερ του απονέμεται το βραβείο Κλάιστ. Τα θεατρικά του έργα «Ιταλική νύχτα», «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης», «Καζιμίρ και Καρολίνα», «Πίστη Αγάπη Ελπίδα» και το μυθιστόρημα «Αιώνιος μικροαστός» γραμμένα την περίοδο 1930-32, καταγράφουν τη γερμανική κοινωνία κατά τη διάρκεια της παρακμής της Βαϊμάρης λίγο πριν την άνοδο του ναζισμού.

Με την κατάληψη της εξουσίας από το Χίτλερ, απαγορεύεται το ανέβασμα των έργων του. Την άνοιξη του 1933 όταν εισβάλλουν οι εθνικοσοσιαλιστές στο πατρικό του σπίτι στο Μορνάου της Βαυαρίας, ο Χόρβατ εγκαταλείπει τη Γερμανία και διαμένει πρώτα στο Σάλτσμπουργκ και μετά στη Βιέννη.

Από το 1933 μέχρι το 1937 γράφει τα έργα: «Η άγνωστη στο Σηκουάνα», «Προς τον ουρανό», «Η ημέρα της κρίσης», «Ο Φιγκαρό χωρίζει», «Ο Δον Ζουάν έρχεται από τον πόλεμο» και τα μυθιστορήματα «Νιάτα χωρίς θεό» και «Ένα παιδί της εποχής μας». Το βράδυ της 1ης Ιουνίου 1938, ενώ περπατάει στα Ηλύσια Πεδία στο Παρίσι, ξεσπάει ξαφνικά μια σφοδρή καταιγίδα και ένα χοντρό κλαδί καστανιάς πέφτει και τον χτυπάει στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Ο θάνατος είναι ακαριαίος…

 (Από το πρόγραμμα της παράστασης)

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Πίστη Αγάπη Ελπίδα

Ödön von Horvát

Οι «Ομάδες Θεατρικής Δράσης» του ΚΘΕΘ, παρουσίασαν από 2 Ιανουαρίου 2009 μέχρι 1 Φεβρουαρίου 2009 και  σε επανάληψη, από 24 Οκτωβρίου 2009 μέχρι 20 Δεκεμβρίου 2009, το έργο του Έντεν Φον Χόρβατ  Πίστη Αγάπη Ελπίδα , ένας μικρός χορός του θανάτου σε πέντε εικόνες, σε σκηνοθεσία του Π. Ζηβανού.

Το έργο σημείωσε εξαιρετική επιτυχία, τόσο από την πλευρά της προσέλευσης του κοινού όσο και από τις κριτικές του εντύπου και ηλεκτρονικού τύπου, σε πανελλαδικό επίπεδο.

Ο Έντεν Φον Χόρβατ θεωρείται σήμερα —δίπλα στον Μπέρτολτ Μπρεχτ— ο σημαντικότερος συγγραφέας του γερμανόφωνου θεάτρου πριν από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ανήκει σ’ αυτό που θα λέγαμε «σύγχρονο δράμα κοινωνικής κριτικής» και έχει επηρεάσει ολόκληρο το σημερινό ευρωπαϊκό θέατρο.

Θεωρούμε πως το έργο αυτό παρουσιάζει ανατριχιαστικές αναλογίες με την εποχή μας,  όπου ο σύγχρονος άνθρωπος σε συνθήκες «νέας φτώχειας» εξωθείται όλο και περισσότερο σε ένα διαρκή πανικό του μυαλού και των αισθήσεων του. Με το έργο αυτό ο Έντεν Φον Χόρβατ επιτίθεται στις ρίζες των αξιών του δυτικού πολιτισμού επιχειρώντας να αναδείξει το «μεγαλείο της βλακείας» που συχνά χαρακτηρίζει τις μικρές αλλά και τις μεγάλες  επιλογές του σύγχρονου ανθρώπου.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ  ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση από τα Γερμανικά: Σωσσάνα Ιωαννίδου

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζηβανός

Σκηνικά – κουστούμια: Νατάσα Ζηβανού

Μουσική: Γιώργος Χούχος

Στίχοι:  Δώρα Κουγιουμτζή

Φωτισμοί: Ευγενία Σαρηπανίδου

Επιμέλεια Κίνησης : Μάρω Οικονόμου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Λήδα Μπατσή

 

Επιμέλεια προγράμματος, μετάφραση κειμένων: Σωσσάνα Ιωαννίδου

Σχεδιασμός αφίσας, προγράμματος: Βίκτορ Γκουντάρας

Χειρισμός κονσόλας ήχου: Ελένη Τηλικίδου – Θένια Χριστάκου

Χειρισμός κονσόλας φωτισμών: Ελένη Μπούρα – Κώστας Βουρλιώτης

Τεχνικός υπεύθυνος: Ιωσήφ Στεφανίδης

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Αντιγόνη Φρυδά

Χάρης Παπαδόπουλος

Πέτρος Βερβερής

Αχιλλέας Ψαλτόπουλος

Γιώργος Κουτρότσιος

Γιάννης Τσίκουλας

Ελευθερία Τσακούρη

Έφη Κάντζα

Αγγελική Εφραιμίδου

Λένα Κοτσώνα

Γιάννης Γκουντάρας

Μάρω Οικονόμου

Νικόλας Νικητάκης

Αντώνης Καργόπουλος

Ορέστης Παλιαδέλης

Βασίλης Ζιώγας

Written by admin on . Posted in Χρωματιστές Γυναίκες

Βασίλης Ζιώγας – Σύντομο βιογραφικό

Ο Βασίλης Ζιώγας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε ως ποιητής με τη συλλογή «21 σπουδές για μικρό στίχο», αποκύρηξε όμως τα ποιήματά του και αφοσιώθηκε στη θεατρική γραφή.

Το πρώτο του θεατρικό έργο ήταν το «Προξενιό της Αντιγόνης», που παραστάθηκε για πρώτη φορά από το θίασο Δωδέκατη Αυλαία και στη συνέχεια από θιάσους της Ελβετίας και της Αυστρίας και από το ελληνικό Εθνικό Θέατρο. Τα μονόπρακτα έργα του ¨Οι μπριζόλες» και «Η σταφίδα και το ψυχοπαίδι», ανέβηκαν στη Βιέννη (1962) και το «Εστιατόριο Humanismus” από το Πειραματικό Θέατρο σε μετάφραση Otto Steininger (1964). Σε μουσική Αργύρη Κουνάδη ανέβηκε στις όπερες της Βόννης και του Βερολίνου το μονόπρακτό του «Το λαστιχένιο φέρετρο».Επιτυχία σημείωσε η παράσταση του έργου του «Χρωματιστές Γυναίκες» από το θέατρο του Πειραιά (1984).

Πολλά έργα του παραμένουν άπαιχτα, ενώ «Το Μπουκάλι», από τις κορυφαίες στιγμές της δραματουργίας του Ζιώγα, ανέβηκε από το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Νίκου Αρμάου το 1987 και από ερασιτεχνικό θίασο σε σκηνοθεσία του συγγραφέα το 1979. Το 1977 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα «Ζιζή».

 (Από το πρόγραμμα της παράστασης)

Η παράσταση

Written by admin on . Posted in Χρωματιστές Γυναίκες

Χρωματιστές Γυναίκες

Βασίλη Ζιώγα

Οι «Ομάδες Θεατρικής Δράσης» του  ΚΘΕΘ παρουσίασαν από 2 Ιανουαρίου 2010 μέχρι 17 Φεβρουαρίου 2010 την παράσταση «Χρωματιστές Γυναίκες» του Βασίλη Ζιώγα σε σκηνοθεσία Λήδας Μπατσή.

Ο Βασίλης Ζιώγας ανήκει στους σημαντικότερους νεοέλληνες θεατρικούς συγγραφείς. Η γραφή του συνδυάζει την ποιητική διάσταση με το πικρό χιούμορ και τον κυνισμό και χωρίς να μπορεί να αναχθεί σε συγκεκριμένα λογοτεχνικά πρότυπα, ελληνικά ή ευρωπαϊκά, συνδυάζει δημιουργικές επιρροές από τον υπερρεαλισμό, την ψυχανάλυση, το αρχαίο δράμα και την ελληνική λαϊκή παράδοση. Το έργο του «Χρωματιστές Γυναίκες» θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα έργα του νεοελληνικού ποιητικού θεάτρου.

Δύο γυναίκες (ή μήπως όλες οι γυναίκες;) εγκλωβισμένες σε κάτι που το λένε παρελθόν προσπαθούν ν’ αντιμετωπίσουν το παρόν τους. Ένα αδιάκοπο παιχνίδι αντιπαραθέσεων θα τις οδηγήσει (;) στη λύτρωση…


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

Σκηνοθεσία: Λήδα Μπατσή

Σκηνικά – κοστούμια:  Νατάσα Ζηβανού

Φωτισμοί:  Πέτρος Ζηβανός

Μουσική επιμέλεια:  Λήδα Μπατσή

Διεύθυνση παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας

Χειρισμός κονσόλας φωτισμών: Κώστας Βουρλιώτης

Χειρισμός κονσόλας ήχου:  Θένια Χριστάκου

Κατασκευή σκηνικών: Ιωσήφ Στεφανίδης

Σχεδιασμός εντύπων: Βίκτορ Γκουντάρας

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Ελένη Κοτσώνα

Ιωάννα Λαμνή

Έγραψαν για την παράσταση…

John Patrick Shanley

Written by admin on . Posted in Ο Ντάννυ και η βαθιά γαλάζια θάλασσα

Ο John Patrick Shanley γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης στις 3 Οκτωβρίου 1959, από μητέρα τηλεφωνήτρια και πατέρα συσκευαστή κρεάτων, Ιρλανδικής καταγωγής από την κομητεία του Westmeath.

Είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και μέλος του Ensemble Studio Theatre. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι θεατρικά έργα αλλά και σενάρια για τον κινηματογράφο. Επίσης, έχει σκηνοθετήσει την ταινία Joe Versus the Volcano για την οποία έγραψε και δύο τραγούδια, τα Marooned without you και The cowboy song.

Το 2005 με το έργο του «Doubt, A Parable» κέρδισε τρία σημαντικά βραβεία: Pulitzer for Drama, Drama Desk Award και Tony Award για το καλύτερο θεατρικό έργο. Το 2008 ο Shanley αποφασίζει τη μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο και σκηνοθετεί την ταινία με πρωταγωνίστρια τη Meryl Streep και τον Philip Seymour Hoffman.

κεντρο θεατρικης ερευνας θεσσαλονικης